Program pracy kółka plastycznego przeznaczony jest dla dzieci i młodzieży w wieku szkolnym: od klasy I do końca nauki szkolnej. Dotyczy trzech etapów edukacyjnych, które różnią się od siebie doborem ideałów, zadań, celów, jak i materiałem nauczania oraz sytuacjami dydaktycznymi. Wszyscy uczestnicy spotykają się raz w tygodniu. Koło I „MAŁE FORMY P RZESTRZENNE” koło II „MALARSTWO” mają zajęcia przez 4 godziny lekcyjne raz w tygodniu, I i II grupa koła „TECHNIK RÓŻNYCH” przez 3 godziny i koło „CERAMIKI Z ELEMENTAMI GARNCARSTWA” przez 4 godziny lekcyjne. Długość zajęć uzależniona jest od rodzaju technik wykonywanych na zajęciach oraz wieku uczestnika. Przejście z jednego etapu edukacyjnego do drugiego następuje po osiągnięciu odpowiedniego wieku i umiejętności.

Program pracy kółka plastycznego powstał na bazie kilkunastoletnich doświadczeń z uczestnikami zajęć, w oparciu o plastykę poszerzoną o ceramikę. Przy planowaniu programu w szczególności brałam pod uwagę to, w jaki sposób wyzwalają i kształtują się zainteresowania dzieci w poszczególnych grupach wiekowych oraz jaka jest ich wiedza, sprawność, umiejętność i koncentracja. Zatem w grupach najmłodszych uczestnicy będą głównie nabywać doświadczenia w pracy z różnymi technikami plastycznymi, w grupach średniozaawansowanych realizować podobne techniki, ale na wyższym poziomie trudności i z ukierunkowaniem zainteresowań na formę bądź barwę, zaś w grupie najstarszej dochodzić do samorealizacji, twórczości i refleksji poprzez eksperymentowanie ze znanymi technikami ceramicznymi.

Moim celem nadrzędnym jest, aby wychowankowie zajęć w MDK potrafili właściwie odbierać współczesną kulturę wizualną, wartościować ją ze względu na jakość, odrzucać kicz i tandetną masówkę. Rozwijać więc będę w nich poczucie piękna poprzez wskazywanie znaczenia estetyki w życiu codziennym oraz roli sztuki w kształtowaniu otoczenia człowieka. Zajmę się szerzej ceramiką, jako formą działań twórczych w obrębie sztuki użytkowej. Bogatą ofertę możliwości plastycznych poszerzę o technikę mozaiki. Dbać będę o prawidłowy warsztat pracy z zastosowaniem środków wyrazu plastycznego takich jak: linia, faktura, barwa, kompozycja, bryła, światło, przestrzeń, o różnym stopniu trudności ze względu na wiek i możliwości uczestnika.

W programie realizuję zadania z dziedziny arteterapii, rozumianej bardziej jako rozbudzanie tendencji twórczych dziecka niż w kontekście problemów medycznych. Uważam, że w obecnych czasach jest to bardzo istotny cel edukacyjny. Już od lat najmłodszych dzieciom dostarczamy ogromną liczę propozycji filmów animowanych i wzorów rysunkowych, które następnie spotykamy na wielu produktach z otoczenia. Proponujemy gotowe schematy, na bazie których mają rozwijać się, a raczej naśladować sposoby przedstawiania świata przez dorosłych. Niszczymy w nich kreatywność, nie pozwalamy na nowe spojrzenie, na stan otwartego umysłu, który doprowadziłby do przeżycia estetycznego. Zanika spontaniczny rysunek dziecka, który od zawsze rozwijał i rozwija wszystkie funkcje psychiczne, tj. spostrzeganie, myślenie, emocje i wyobraźnię.

W pracy pedagogicznej inspirują mnie idee Wiesława Karolaka, który jak sam mówi „ porusza się często po omacku, w przestrzeniach niczyich, po obrzeżach sztuki –zabawy, zdrowia –edukacji, psychologii –pedagogiki.”¹ Czerpię z jego bogatej oferty ćwiczeń, w których proponuje „samorozwój rozumiany jako ciągły, nieustanny proces stawania się samorealizującej się w pełni ludzkiej osoby.”